Onze resultaten2018-10-02T14:31:41+00:00
mantelzorg
wijkwinkel
buurtbemiddeling
activiteiten
welzijnscoaches
vervoer
over ons
onze resultaten

onze resultaten

Oprechte aandacht

Bij Welzijn Vianen geven we één ieder oprechte aandacht. Maken we gebruik van ons interne netwerk, maar ook zeker van ons externe netwerk. Onderstaande verhalen vertellen onze resulaten en geeft je een idee van onze werkwijze.

onze resultaten

Ontspanning, voor elkaar door elkaar
Ongeveer tien mensen vertrekken iedere maandagmorgen vanaf Hof van Batenstein voor een flinke wandeling. De groep bestaat uit mensen die voor een ander zorgen of onlangs voor een ander gezorgd hebben. Iedere mantelzorger is welkom om aan te sluiten. In het najaar van 2017 kwam deze groep door de cursus Mindful Wandelen, georganiseerd door het Steunpunt Mantelzorg, voor het eerst bij elkaar.

De cursus is succesvol en dat blijkt maar weer tijdens de laatste bijeenkomst. De cursisten lunchen na afloop van de wandeling bij een van de cursisten thuis. Iedereen heeft iets lekkers meegenomen. Tijdens de lunch vraagt een van de deelnemers wie het leuk vindt om het mindful wandelen wekelijks voort te zetten. Iedereen reageert enthousiast en er wordt een whatsappgroep aangemaakt. Carolien Harbers, coördinator van het Steunpunt Mantelzorg Vianen vraagt aan de groep of het mogelijk is om ook andere mantelzorgers aan te laten sluiten. Iedereen vindt dat goed en zo wordt de cursus mindful wandelen een wekelijks wandelgroep.

Leefbaarheid, signaleren en doorverwijzen
Zij wordt gek van haar buurman met zijn harde muziek. Hij wordt gek van zijn buurvrouw met haar gebonk op de muur. LEKSTEDE-wonen vraagt of Buurtbemiddeling contact op kan nemen met deze mevrouw, de melder van de overlast. Jette Bertels, de coördinator van buurtbemiddeling belt met mevrouw. De buurtbemiddelaars zijn welkom, al verwacht ze niet dat de buurman mee zal werken.

De bemiddelaars leggen contact met beide buren. De buurman is aanvankelijk terughoudend, maar is eigenlijk ook blij om zijn kant van het verhaal te vertellen. Hij stemt in met een bemiddelingsgesprek met de buurvrouw. In het gesprek nodigen de bemiddelaars de buren uit om iets over zichzelf te vertellen en al meteen blijkt dat ze weinig van elkaar weten. Meneer vertelt dat hij voor zijn oude moeder zorgt. Dat raakt een snaar bij de buurvrouw en ze begrijpt wel dat hij af en toe muziek wil draaien, maar of het dan wel iets zachter kan. De buurman belooft dat hij daar rekening mee zal houden en vraagt haar of zij hem een appje kan sturen in plaats van op de muur bonken, als het toch mis gaat. Opgelucht gaan de buren naar huis, maar niet voordat de vrijwilligers van buurtbemiddeling de man attent maken op het Steunpunt Mantelzorg. Hij wist helemaal niet dat dat bestond en zegt meteen te gaan bellen.

Sociaal netwerk vergroten en fysieke klachten verminderen
Ze is eenzaam en ze wil meer bewegen en haar netwerk vergroten. Acht jaar geleden vluchtte ze met haar man en twee kinderen uit Irak. Via de huisarts krijgt mevrouw een verwijzing naar Welzijn op Recept. Roos Rijcken, welzijnscoach, neemt contact op met mevrouw. Ze gaat een aantal keer bij mevrouw langs, er is wat tijd nodig om het vertrouwen te krijgen. Ook kost het de mevrouw soms wat moeite om zichzelf goed uit te drukken in het Nederlands.

Mevrouw wil wel gaan zwemmen mits het exclusief voor vrouwen is. Als dan blijkt dat er toch een badmeester rondloopt, wil ze niet meer zwemmen. Roos gaat met haar op zoek naar iets anders. Mevrouw vertelt dat ze beter zou willen leren fietsen. Via Sportservice Vianen volgt mevrouw dan fietslessen voor buitenlandse vrouwen. Ze leert hier fietsen maar helaas zijn hier geen vrouwen met wie ze vriendinnen kan worden. Roos blijft betrokken want het doel is nog bereikt. In een van de gesprekken die volgen komt naar voren dat mevrouw van koken houdt. Ze woont in de buurt van de Prenter en na overleg met Mariska Eiflaar, ondersteuner van de open huiskamer In De Prenter kan ze een keer meehelpen bij het diner Wereldkeuken. Ze ontmoet hier vrouwen met wie het klikt en met een van die vrouwen spreekt ze wekelijks af. Ze fietsen een stuk en drinken een kop koffie.

Samenwerking, korte lijntjes en preventie
Hij heeft twee belangrijke brieven bij zich: een brief van WIL en een brief van de gemeente. Zijn bijstandsuitkering is tot zijn grote schrik stopgezet en de gemeente wil dat hij zijn openstaande rekening van de gemeentebelasting nu betaalt. Meneer weet niet meer wat hij moet doen. Een paar weken eerder was hij ook bij de Wijkwinkel voor een aanvraag bij Stichting Leergeld. Het was toen al lastig om de financiën van meneer goed in kaart te brengen. En nu is het nog complexer geworden. Meneer heeft hoofdpijn van de stress.

De sociaal werker bij De Wijkwinkel gaat met meneer in gesprek. Hij had plannen om zijn eigen zaak te beginnen. Het leek allemaal zo mooi maar door de vele regels en zijn gebrekkige Nederlands liep het mis. En nu heeft het gezin dus geen inkomen, maar wel hoge vaste lasten en schulden. Suzanne vindt het zorgelijk en vraagt aan meneer hoe we hem en zijn gezin het beste zouden kunnen helpen. Meneer wordt aangemeld bij Schuldhulpmaatje en het Sociaal Team. Nog geen week later krijgt hij al hulp. Meneer is opgelucht dat hij er niet alleen voor staat en dat er mensen zijn die een tijdje met hem mee kijken.

Gezien worden, sociale contacten en signalering
“Het was en geweldige avond”, komen een aantal ouderen aan Ada Korevaar, sociaal werker en activiteitenbegeleider ouderen, vertellen. Ze hebben erg genoten van het kerstdiner dat FC Utrecht organiseerde voor eenzame ouderen uit de regio.

Eind oktober kwam via de gemeente bij Ada de vraag binnen of ze elf eenzame ouderen wist die uitgenodigd konden worden voor een kerstdiner aangeboden door FC Utrecht en mede georganiseerd door het Ouderenfonds. Ada was meteen enthousiast om mensen te benaderen. Stichting Welzijn Vianen krijgt immers veel mensen over de vloer. Ook zette ze de vraag uit bij vrijwilligers, collega’s van het Sociaal Team, Welzijn op Recept en de Zonnebloem. Alleen al de vraag deed iets met mensen: een mevrouw was tot tranen geroerd omdat er aan haar gedacht werd en omdat dit voor haar gedaan werd.

Op 19 december komt de bus voorrijden. De elf genodigden zitten ruim op tijd klaar. Een collega van Wel Thuis begeleidt de groep. Na afloop zegt een mevrouw van 91, met visuele beperking, dat ze de avond van haar leven heeft gehad. Het diner, de persoonlijke aandacht en de sfeer heeft iedereen erg goed gedaan. “Daar doen we het voor!” zegt Ada.

Gezelligheid kent geen grenzen
De maandelijkse avond bingo is al jarenlang een succes. Waar dit door komt? Het spannende spel of de vele mooie prijzen, welke door vrijwilligers worden gekocht en mooi worden ingepakt. Of door de gezelligheid?  

‘Het blijft voor mij een vraag’, aldus Ada Korevaar, activiteitenbegeleider bij Welzijn Vianen. Het wordt zelfs iedere keer drukker! En wat een mooi gegeven is je ziet een leeftijdsverschuiving, ook jongere(n) (oudere) komen steeds meer. Laatst was het weer zover. Op een woensdag…. het was vrij warm en vakantietijd. Het aantal zal wel op 100 blijven steken was de gedachte. Maar je weet het niet, dus toch maar wat extra vrijwilligers opgeroepen. En dat was maar goed ook. Er kwamen veel bezoekers, onder andere een oma (uit het Zorgspectrum) die haar kleindochters deze avond gaf als cadeautje voor het behalen van hun diploma. Wat een leuk idee! Maar, vlak voor aanvang, komt iemand naar me toe met de vraag of er een tafel voor 9 personen bij kan. Dit echtpaar heeft een groep uit China bij zich en die hadden nog nooit bingo gespeeld. Natuurlijk kan dat! Daarna snel met een bomvolle zaal, begonnen met het spel. Warempel won iemand uit dit verre land ook nog een prijs! Aan het eind van de avond heeft Ada nog aan de bezoekers uit China gevraagd wat men ervan vond. Ze vonden het een hele happening, maar erg leuk.  

Zo zie je: Welzijn Vianen is er niet alleen voor Vianen en omgeving, maar zelfs om over de landsgrenzen mensen een fijn moment te laten beleven.

Maatwerk, flexibiliteit, actief blijven en meetellen
André is dementerend en bijrijder op De Plusbus. Hij wilde niet naar een dagbesteding. Zijn vrouw legt dit neer bij het Steunpunt Mantelzorg. Vanuit daar komt dit verhaal bij Bertien Hommes, coördinator van de Plusbus en er ontstaat een prachtidee dat goed bij André zou kunnen passen. Wat nou als ze André bijrijder laten worden op de Plusbus?

Het blijkt een schot in de roos. Bertien overlegt met de vrijwillige chauffeurs en iedereen staat er open voor. En André? Hij gaat aan de slag bij de Plusbus. Hij heeft weer het vrije gevoel van vroeger toen hij ‘altijd op de weg was’. Hij heeft een belangrijke taak en het is gezellig. In de pauzes drinkt hij koffie met de chauffeurs en de andere vrijwilligers. Hij doet dit twee dagen per week. Zijn vrouw heeft twee dagen haar handen vrij en de ruimte om dingen voor haar zelf te doen en om even niet te zorgen.

“Opvang voor vroeg-dementerenden is geen product dat wij als stichting aanbieden. Maar door onze vraaggerichte manier van werken kunnen wij toch iets met zo’n vraag en leveren we maatwerk. Dat is natuurlijk super.” aldus Bertien.

Mensen en organisaties bij elkaar brengen, elkaar helpen
Ton draait lampjes in bij mensen of hangt een gordijnrails of een schilderijtje op. Kleine klussen in huis dat doet hij graag voor anderen. Een fietsmaatje attendeerde hem ruim een jaar geleden op Vianenvoorelkaar.nl. Hij vond het een leuk initiatief en schreef zich in, want voor meer burenhulp wilde hij zich graag inzetten. “Geen wekelijks terugkerende klussen alsjeblieft, want ik houd van mijn vrijheid en wil mijn eigen tijd kunnen blijven indelen, maar ik help graag de wat minderbedeelde mede-Vianezen.” aldus Ton.

Nadat hij zich had ingeschreven, kreeg hij vaak mailtjes via de site met uiteenlopende verzoekjes. “Dat werkt heel goed. Ik kies zelf op welke hulpvragen ik inga en welke ik afsla; dat kun je makkelijk via de persoonlijke pagina regelen.” Naast de kleine klussen heeft hij ook onlangs de tuin van een gescheiden dame opgeknapt. Er was een wildernis ontstaan en mevrouw wist niet hoe ze het aan moest aanpakken. Na verloop van tijd kwam mevrouw met Ton meewerken in de tuin en samen hebben ze weer een mooie, toegankelijke tuin gecreëerd. “Het was heel gezellig en het is fantastisch dat je daarmee iemand weer blij maakt. Zo’n vrouw is heel dankbaar en dat geeft een goed gevoel.” zegt Ton.

Samen eten en sociale contacten
Terwijl ze bij de Viskraam staan te wachten op hun kibbeling raken een man en vrouw aan de praat. Meneer vertelt aan iemand die hij verder niet kent dat hij laatst bij de open huiskamer In De Prenter heeft gegeten. Hij had in de krant een stukje gelezen over ‘samen eten voor alleengaanden’ en na enige twijfel, meldde hij zich toch aan voor een gezamenlijke diner Wereldkeuken in de Prenter. Het heeft hem goed gedaan zo te horen:” ik ben zo blij dat er zoiets bestaat in Vianen. Voor mij is het een mogelijkheid om de deur uit te gaan. Om niet weer alleen te hoeven eten. Om contact te hebben met andere mensen.”

Wat meneer niet wist was dat de mevrouw aan wie hij dit vertelde een medewerker was van Stichting Welzijn Vianen. Zij kon deze mooie, oprechte feedback doorgeven aan haar collega Mariska Eiflaar die groepen die activiteiten organiseren in de open huiskamer ondersteunt.

Stichting Welzijn Vianen en derden, die zich (deels) buiten de EU bevinden, maken gebruik van cookies, om onze website te verbeteren, om een koppeling te kunnen maken met social media, en om het verkeer op de website te analyseren. Door op akkoord te klikken, geeft u toestemming voor het plaatsen van alle cookies zoals omschreven in onze privacy verklaring. Ga voor meer informatie naar op de pagina Privacy Verklaring.